Osip Tsebry: Burzliwy życiorys machnowca

Latem 1942 roku do oddziału Armii Krajowej w Puszczy Augustowskiej przybył dziwny osobnik. Bardzo łamaną polszczyzną próbował im wyjaśnić kim jest i skąd idzie: Königsberg, idę z Königsberga. Szukam drogi na wolność, pomóżcie, francuski. Psia krew – odpowiadali żołnierze – nie rozumiemy.

Gdy jeden z oficerów spróbował porozumieć się po francusku, przybysz od razu się ożywił i zaczął składniej mówić. Dziwny gość opowiedział niesamowitą historię. Ukrainiec, Osip Tsebry urodził się i dorastał we wsi Tartaki, w rejonie żmeryńskim, w prowincji kijowskiej Imperium Rosyjskiego. Wychowywał się w niezwykłej rodzinie chłopskiej. Jego ojciec, Wasilij Grigoriewicz Tsebry podczas służby wojskowej w Petersburgu spotkał anarchistów, którzy traktowali go jako ukraińskiego chłopa życzliwie. Wrócił do swojej wioski jako zwolennik poglądów Michaiła Bakunina.

Dmitrij Rogozin: Wicepremier, chuligan i błazen

Kilka dni temu do księgarń trafiła książka Tomasza Piątka pt. „Macierewicz i jego tajemnice”. Na marginesie ciekawych powiązań polskiego ministra obrony dowiadujemy się bardzo interesującej rzeczy. Okazuje się, że silniki amerykańskich satelitów szpiegowskich są produkowane przez… Rosjan, a dokładniej przez kombinat Energomasz będący w 86% własnością Federacji Rosyjskiej.

Nadzór nad tą firmą oraz podobnymi koncernami sprawuje wicepremier ds. przemysłu obronnego i kosmicznego, którym od 2011 roku jest Dmitrij Olegovich Rogozin: „Główny chuligan Putina i jego naczelny błazen”. W ten sposób jak bumerang wrócili do mnie rosyjscy sojusznicy francuskiego Frontu Narodowego.

Strzelanina w Adalen (1931)

Po rewolucji w 1917 roku w Szwecji również doszło do znaczących przemian. Władza została odebrana nacjonalistom i konserwatystom przez koalicyjny rząd liberałów i socjaldemokratów. Stanowisko premiera z krótkimi przerwami obsadzone było przez lidera socjaldemokracji Hjalmara Brantinga, zmarłego w 1925 roku. Z inicjatywy socjaldemokratów po raz pierwszy utworzono ministerstwo opieki społecznej. Wprowadzono 8-godzinny dzień pracy i prawa wyborcze dla kobiet. Branting otrzymał Pokojową Nagrodę Nobla. Jednak 14 maja 1931 roku, demokratyczny rząd wysłał przeciwko robotnikom wojsko, które ostrzelało pokojową manifestację z karabinu maszynowego. 

Latem 1930 roku doszło do konfliktu w fabryce drzewnej w mieście Langror. Właściciel fabryki w związku z kryzysem finansowym chciał zaoszczędzić na obniżkach pensji co zmotywowało pracowników to podjęcia się strajku. Robotnicy cieszyli się poparciem sporej części ludności zatrudnionej w innych fabrykach i plantacjach należących do tego samego właściciela - Gérarda Axela Johannesa Versteegha.

Mit Franco: Żydzi, III Rzesza i antysemityzm

Wojna domowa w Hiszpanii do dziś budzi duże emocje w debacie na temat historii politycznej Europy w XX wieku. Postać generała Francisco Franco uchodzi w Europie Zachodniej za jednoznacznie czarny charakter jako sojusznik faszystowskich Włoch i III Rzeszy oraz sprawca masowych zbrodni popełnianych na cywilach uznawanych za zwolenników Republiki. Odmienna ocena puczysty zdaje się pokutować w post-komunistycznej Polsce.

W polskich księgarniach i bibliotekach można znaleźć kilka ważnych pozycji opisujących dzieje Hiszpanii w XX wieku. Można wymieniać tutaj autorów takich jak Antony Beevor czy Stanley Payne. Obok nich znajduje się jednak wiele książek pisanych z pozycji ultrakonserwatywnych i pro-frankistowskich zarówno zagranicznych autorów jak i polskich.

Polscy ochotnicy w Milicji Ludowej POUM

Pierwszym skojarzeniem, gdy myślimy o międzynarodowych ochotnikach podczas wojny domowej w Hiszpanii, są Brygady Międzynarodowe. Rzadko kiedy wspomina się natomiast o oddziałach Robotniczej Partii Marksistowskiej Unifikacji – Partido Obrero de Unificación Marxista (POUM), w których służyło około 700 ochotników z 28 krajów – głównie Francji, Włoch i Niemiec, ale także polskiego pochodzenia.

Wojna domowa w Hiszpanii rozpoczęła się 17 lipca 1936 roku od rebelii wojsk hiszpańskich stacjonujących w Maroku. Bunt wojskowych skierowany był przeciwko demokratycznie wybranemu rządowi Frontu Ludowego. Pucz został wsparty przez faszystowskie Włochy oraz III Rzeszę. Po stronie Frontu Ludowego stanęły natomiast Związek Radziecki i Meksyk. Pozostałe kraje starały się unikać bezpośredniego zaangażowania w konflikt. Zarówno ZSRR jak i kraje faszystowskie miały dalekosiężne plany względem przyszłego ustroju politycznego Hiszpanii oraz jej zaangażowania w ich politykę międzynarodową.

Wódz na przymusowej emeryturze: Jean-Marie Le Pen

4 maja 2015 roku, Jean-Marie Le Pen, założyciel i wieloletni przywódca Frontu Narodowego został usunięty ze swojej partii przez przewodniczącą ugrupowania, Marine Le Pen będącą jego córką.

Kontynuuje jednak działalność polityczną. W Brukseli spotkał się z trzema innymi legendami europejskiej sceny neofaszystowskiej: Nickiem Griffinem (były lider Brytyjskiej Partii Narodowej), Roberto Fiore (lider włoskiej Forzy Nuovy) i Udo Vogitem (europoseł Narodowo-Demokratycznej Partii Niemiec). Od przejęcia władzy w partii przez Marine, Front Narodowy (mniej lub bardziej skutecznie) ugładził swój wizerunek i zdystansował się wobec postaw neofaszystowskich przejmując dyskurs prawicowo-populistyczny. Spotkanie jakie miało miejsce 13 kwietnia, jeszcze przed wyrzuceniem go z partii to swego rodzaju powrót do korzeni od których Le Pen nigdy oficjalnie się nie odciął.

Członkowie IWW, którzy walczyli w Hiszpanii podczas Wojny Domowej

Artykuł z Industrial Workera z listopada 2013 roku autorstwa Matta White’a na temat części członków IWW poległych podczas wojny domowej w Hiszpanii.

Nie jest zaskoczeniem fakt, iż wielu związkowców IWW wyruszyło do Hiszpanii walczyć w wojnie domowej. Część znalazła się w oddziałach CNT, część w Brygadach Międzynarodowych. Działacze tacy jak Mike Raddock, Ray Steele i przyszły redaktor Industrial Workera, Pat Read uzyskali miano jednych z najlepszych żołnierzy w 15 Brygadzie Międzynarodowej. Baza źródłowa dotycząca wojny domowej oraz IWW w latach 30-tych jest niekompletna przez co trudno jest ustalić ilu związkowców IWW wyruszyło do Hiszpanii.